الیاتو
وب نوشته های سید نادر احمدی
قالب وبلاگ

 

گنجینه ی نهان افغانستان

 

نمایشگاه آثار تاریخی افغانستان در استرالیا

 

 

 

موزه ایالت ویکتوریا در شهر ملبورن استرالیا هم اکنون میزبان گنجینه ارزشمند موزه ملی افغانستان است. این نمایشگاه از بیست و دوم ماه مارچ آغاز شده و تا بیست و هشتم جولای همین سال نیز ادامه خواهد داشت. در واقع ماه نوامبر سال گذشته بود که وزرای خارجه و هنر و توسعه ی منطقه ای دولت فدرال استرالیا به اطلاع عموم رساندند که با حمایت دولت فدرال تعدادی از آثار گران بهای موزه ملی افغانستان طی سفری  یک ساله به معرض دید مردم استرالیا قرار خواهد گرفت.

 

گنجینه ی نهان افغانستان عنوانی است که به این مجموعه ی ارزشمند و ماندگار داده شده است. این گنجینه به گونه ی باورنکردنی از دستبرد جنگاوران داخلی و خارجی به ویژه طالبان و بادارهای شان نجات یافته است. یعنی هنر و فداکاری برخی از کارمندان موزه ملی کشور باعث شد که این آثار بی بدیل در پستویی پنهان شده و پس از سقوط طالبان دوباره به جای خود بازگرده شود. با این که افکار عمومی در افغانستان کمتر به ارزش و قدر و قیمت این گنجینه آگاهی دارند اما دنیا به ویژه مردم مغرب زمین بیشتر با آن مأنوس شده و به همین لحاظ اکنون بیش از پنج سال است که این مجموعه دور دنیا را می گردد و در موزه ها و نگارخانه های ملی و استانی کشورهای غربی به نمایش در می آید. نخستین سفرش هم به آمریکا بود که در سال دو هزار و پنج میلادی انجام شد. سپس اروپا را دور زد و اینک به آسترالیا آمده است و تا سال دو هزار و چهارده مهمان موزه ها و نگارخانه های این کشور خواهد بود.

 

 

 

                  نمونه ای از آثار ارایه شده به نمایشگاه 

 

 

 

 

 

استرالیا از بیشتر نقاط دنیا دور افتاده و همین طول فاصله هم باعث شده که در گذشته ها خیلی با کشورهای دیگر درگیر و یا غم شریک نبوده است. اما حالا عصر اطلاعات است و دنیا خیلی کوچکتر از آنی شده که مثلاً ده سال پیش بود. برای همین هم احساس می کنم که علاوه بر این که دولت استرالیا می خواهد به عنوان یک قدرت در عرصه جهانی حضور داشته باشد، آن چنان که در منازعات خاورمیانه و افغانستان حضور داشت و دارد، همچنین می خواهد از طریق مناسبات سیاسی و روابط فرهنگی نیز با دیگر ملت ها و کشورها وصل باشد. شناخت مردم استرالیا از دیگر کشورها بسیار کم بنیه است. اطلاعات تاریخی و آگاهی سیاسی این ها در گذشته محدود بوده به کشورهای اروپایی و انگلوساکسون ها و سپس امریکایی ها. اما اینک هم زمانه عوض شده است و هم زمامداران این کشور می خواهند سری در میان کشورهای قدرتمند دنیا داشته باشد. با توجه به همین ضرورت ها حس دیگر شناختی و نگرش بلند افقی در حوزه کار دولتمردان این سامان شدت یافته است.

 

علاوه بر آن، در باب افغانستان دو سه موضوع دیگر هم به منشأ برخی تحول و تغییر در نگرش و چرخش این مردم به شناخت ما مردم اضافه شده است. اول این که افغانستان یک پیشینه ی نستباً طولانی در این کشور دارد. حضور ساربان های مسلمان افغانستان که در قرن نوزده و بیست باعث تسهیل و دیگرگونی عمیقی در صنعت حمل و نقل این کشور شده و سر انجام به راه آهن جنوب – شمال و عبور از بیابان های داغ و سوزان این کشور منجر گردید، بر هیچ کسی پوشیده نیست. همین حضور، اولین حضور مسلمان ها در این قاره نیز به شمار می رود. پیامد حضور این مسلمان ها که با رنج و تعب فراوانی همراه بود، آثار تاریخی و مساجد بسیاری است که در جای جای این کشور برجای مانده و اینک ازآثار تاریخی به شمار می رود. دوم حضور نظامی استرالیا طی دهه ی گذشته در افغانستان است. این حضور نیز بسیاری از استرالیایی ها را در کنار دولت با قضیه افغانستان درگیر کرده است. نفس این ارتباط و تعامل سؤال های فراوانی را در ذهن های کنجکاو این ملت ایجاد کرده و آن ها را به کاوش و پرسشگری واداشته است. موضوع مهمتر دیگری که باعث این تغییر نگرش و یا میل به دیگر شناختی شده است به باور این قلم حضور چشمگیر مردم هزاره ی افغانستان در طی ده-دوازده سال اخیر در این کشور است. این مردم که از بد حادثه به این کشور پناه گزیده اند، شاید یکی از خوشنام ترین مهاجرهایی باشد که تا کنون پا به این کشور گزارده اند. بی تردید اگر مردم هزاره گنجی در این کشور حاصل کرده است از عرق جبین و رنج فراوانی است که برده اند و تا کنون سابقه ی نیکی از خود به یادگار گذاشته اند. با این که این مردم تا کنون دوران گزار را سپری می کنند اما در همین مدت کوتاه به سنگ سنگ بناها نشان دست شان حک شده است. و حضور مثبت این طبقه میل بیشتر دانستن از افغانستان را در ذهن هر بیننده ای از این مردم بیدار می کند.

 

سابقه تاریخی افغانستان هم در جای خود خلجانی است در ذهن های خوابیده و بی اعتنا. جاده ی ابریشم و بستر اصلی آن-افغانستان کنونی- که خود بخشی از ایران بزرگ بود، در برانگیختن ذوق های جستجوگر کم منبعی به شمار نمی رود. به ویژه که به لحاظ تاریخی مردم مغرب زمین حد اقل از طریق اسکندر کبیر و مارکوپولوی جهانگرد عجایب و غرایب فراوانی در باب این ملک و این مردم می دانند. بدبختی های سی سال گذشته البته نوعی تضاد و مناقشه را میان آن گذشته ی تاریخی شکوهمند و این ویرانگری مدام در انداخته است که بسیاری از قضایا را لاینحل گذاشته است. اکنون که این زمینه فراهم شده است، این قلم معتقد است که دولت کارگر تلاش می ورزد چراغی را فرا راه اذواق تشنه و مشتاق روشن کند.

 

گنجینه ی نهان افغانستان یک مجموعه ی دویست و سی قطعه ای است که از دو هزار و دویست سال قبل از میلاد مسیح تا دویست سال بعد از میلاد مسیح را شامل می شود و به همین لحاظ مجموعه ای است یگانه و بی بدیل. فرصتی که فراهم آمده است نه تنها برای مردم استرالیا غنیمتی است که برای پناهنده های هموطن و حتی فارسی زبان های عزیز مقیم این کشور نیز فرصتی است که پلی به گذشته تاریخی خود بزنند و آنچه را که هزگز ندیده اند از نزدیک به تماشا بنشینند.

دوستانی که می خواهند جزییات بیشتری از این نمایشگاه و موزه ایالت ویکتوریا را به دست آورند به نشانی تارنمای زیر مراجعه کنند:

 

 

 

موزه ی ایالت ویکتوریا-ملبورن

 

 

 

 

 

 


برچسب‌ها: خبر, نمایشگاه, افغانستان, استرالیا
[ دوشنبه 20 خرداد1392 ] [ ] [ سیّد نادر احمدی ] [ ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

امکانات وب